الخیل و اللیل و البیداء تعرفنی*****و السیف و الرمح و القرطاس و القلم
 
ما هو جدید
 
الصفحات
صم سنین(وجهة نظری)

 

لفته الحموداوی

الطفل حساس...

یبچی اعلی الذی اینفعه...

تری الکاروک حجة نوم...

راید چف الیدفعه!

 

یموت الیاس،حتی یشوف دمع الغیم...

کل الناس بین ثنین:

راحه وضیم!

کون تموت...

حتی تشوف:

یاهی ورود یاهی سیوف!

بس شیفید...

و انت ممدد بتابوت!


مو بس جیل یطعن جیل!

حتی الصبح یتوَنَّس بموت اللیل...

کلها تصیح حل و حیل...

چی طیب عطر مرضوض جسم الهیل!

 

نجری دموع،عالعصفور...

چی طاح بحلگ تمساح!

و التمساح هم معذور...

ما یاکل،یکتله الجوع!

شجرة تموت...

ترجح روح بالتنور!

و الموضوع:

هاک بهاک،یا ستار!

حتی الدین...

نعبد الله مجبورین...

ما نعبد نطب للنار!

لو ما النار و الفردوس...

چا کلها اصبحت کفّار!

وادم،تمدح الغربان...

وتذم طلة الطاووس!

 

یا انسان...

هو العمر رمشة عین...

بین البسمله و مبروک...

و المرحوم طیب چان!

صم سنین!

 

متونسین...

لاهینه الیقال و قیل!

نتعابه و نگول تهون!

متوهمین...

نذنب چی علی الله نمون!

مامش بالسلف هابیل...

بس قابیل مالی الکون!

 

 

صم سنین

لفته الحموداوی

7/4/95


الی کارون الشهید

لفته الحموداوی

 

 

یم شمّات...

ذب حیلک علی المکسور...

لا تتوکه عالعکاز!

 

یا معجم قناعة البیک...

ضاعة چلمة"المعتاز"

 

ما یدرون...

عدنا اول نهر عطشان!

چسوه نطوک،یا کارون!

بس ما صرت چنه و چان!

یالکاتب علی التربان...

کل شی یهون...


فدوه نروح لک یا اهواز!

 

 

لفته الحموداوی


عید الفطر السعید

کل عام و انتم بالف خیر


یا انسان...

هو العمر رمشة عین!

بین البسمله و مبروک...

و الـمرحـوم طیب چان...

صم سنین!

 

لفته الحموداوی


تحذیر لقلبی

یا گلبی من الرهاوة ایّاک ویّاک

لا تـعتـب عـلی الـبـالـنـار ویّاک

لبَّـه بـیـوم صـحت الغوث ویّاک

فتی من الفین وتحدی الصعاب!

 

لفته الحموداوی


اللواصق: عتاب
عید الفطر

"کل عام و سادتی الفقراء بالف خیر"

عید الفطر السعید

 

یانه العید...

 

بالماعدنا مملی البیت

ما نعرف نگول"انرید"

 

الیم الله یمد الروح

یم وادم یمد الأید؟!

 

لفته الحموداوی


مهرجان لیالی رمضان

 

مهرجان لیالی رمضان للشعر الشعبی فی الأهواز

بعدسة:عبدالمالک

قاعة مهتاب1437

اضغط


اللواصق: العرب الی این
اسلامیه

هاک بهاک،حتی الدین...

یا ستار!

نعبد الله مجبورین!

ما نعبد نطب للنار.

لو ما النار و الفردوس...

چا کلها اصبحت کفّار!

 

 

لفته الحموداوی


صمیمیه

بحر گلبی یعبره عاگه بلیه غیض

و حـوت یونس لو زعل میفـوجه!


بـحر عـمـان بّـحـر گلـبی یـضیع

وین احطک؟و انته کلک روجه!

 

لفته الحموداوی


اللواصق: ومضه
ومیض...

من المـامش اسـوی اشـکثر من اغـتاض

الـهوا لمَّـن اعـصره بـچفی یصـبح فـص


هوا ربعی،و السـانی بچـفه شـایل سیف

و اگل للسانی زحمه بهوا السیف ایگص

 

 

لفته الحموداوی


اللواصق: ومضه
من الخاطر...

گحمـناهـا و تلاشـت و الـزلم بـانت!

تخـوُّف مـن بعـید و داعـتک چانت!

الگالو عنها صلبه بخزره شو لانت!


"اتلین الماینلان ارجال الثبتت بالحد"

 

 

لفته الحموداوی


اللواصق: الهوسه
حواء

مو کل منستر معیوب...

و لا کل منشهر ینحَب!

یحوَّا الرب...

ما ینشاف،بس محبوب!

 

لفته الحموداوی


اللواصق: مسوده
هوسه من الخاطر المبهج

چبَّشنـه و لـکدنا ظـهورهن بالـوید

و ملگه الماو عدنا املاگه یوم العید

ما ننگـص صلافه و بالعناد انزید

"لو ثار الماو احنه ارجاله"

 

لفته الحموداوی


اللواصق: الهوسه
حجة کلام

نجری دموع،عالعصفور...

چی طاح بحلگ تمساح!

و التمساح هم همعذور...

ما یاکل یکتله الجوع!

 


لفته الحموداوی


اللواصق: مسوده
گیظ و عید

 

 القصیدة المشارک بها فی مهرجان لیالی رمضان الثانی و الغرض کان من المشارکه هو توصیل رسالة  الی المجتمع و تم الأمر و لله الحمد.

لفته الحموداوی

گیظ و عید...

گیظ و غیم مامش و المطر ما لاح...

و احنه اسمال نلبس و الجهال اوکاح...

حگهم ما مشو حفای...

ما مره تعشو من عسرهم مای،بشوی مای...

اللگیمه شویه عدهم و احنه عدنا اهوای!

 

من چان المطر ما چنه نلبس زین!

عن اهدومنه ایسألون؟

ونگلهم ابریسم ما نلبسه ابطین!

 

عیب انگول ما عدنه و نشوه صورة الفلاح...

امی تحوک من خیط النگابه اوشاح!

مو عدهه طوایج خام ومطلعه الصدر و الجید...

 

والله اوداعة العباس...

بینه احنه الفقاره الدنیه شالت راس...

نسحگ شوک صح،بس ما سحگنه احساس...

بصریفه و حاسدتنه الناس...

نتغطی بّعضنا و ما غطانه اغماش!

الوساده ازنود اخوی و بشت ابوی افراش!

و ننسه ابحضن امنه رجفة اجویرید...

گیظ و عید...

 

شما صرنه نظل اطفال...

ونهم بالنشوفّا و بالگلت و الگال...

لو گالو لبسنه دمقس(استبرق)و دیباج،شنگلهم لبسنه اسمال؟!

یا خیال...

اخذنه ابعید...

اخذنه الدیره بیها امطار...

حتی انظل و ابد ما نخرج من الدار!

لاوین احنه نرسم بالخیال اعذار؟!

 

لیش ابعید؟

گل للگال...

لیش انتم لبسکم هیچ،لیش اسمال؟

گلِّه بگیظ اجانه العید...

ما نلبس جدید بسرعه خاف ایبید!

 

لفته الحموداوی

12/4/94


ماباچ

یَلبوه اسمع زئیرچ صدح ماباچ؟

عانه و رمه شبلچ طرد ماباچ.

یَلبوه لو لفانی الموت ماباچ...

ترطبی الجفن لو حان الجفا.

 

لفته الحموداوی


اللواصق: هباء
یفلان

برح ضب کل ضراغم جیس یفلان

و سعادین بفرو من الذیب یفلان

الزَبه و بلقیس عادن خاف یفلان

شاور هند وبعثلی بجواب!

 

 

 

لفته الحموداوی


اللواصق: عتاب
وطنی

کل یوم نکشف بالخلایق امرین

و الفلسفه تبرر امور الاعجاز...

 

مو #جنه وحده!

بالاصل عدنا ثنین؟!

الفردوس وحده.

و وحده اسمها #الاهواز!

 

 

لفته الحموداوی


اللواصق: ومضه
وشایع

#وشایع

 

القصیده خیوط من غزل الزمان...

الصوفه لو مشبوشه رَگطه خیوطها!

 

هی مخبوطه و لا ناگصها خوط.

و واحد ایگلک ابشعرک خوطها!

 

اتدلل الما یعرف بسرها الحیاة...

و عالدری بسرها یتمرگص صوطها!

 

ارجال تکشخ بالعگل بین الرجال.

و قسم کشختهم بلمعة قوطها.

 

عدنا زلمه بچلمه ینطونه الیشاء...

و عدنا ما ینطونه حتی بنوطها!

 

الناس تبعو لوط،گالو بی لواط...

من درو مرسول عافو لوطها!

 

الدنیا گالو شوط،گلنه الله کریم.

یمتی لبن الغمه یوصل شوطها؟

 

 

 

لفته الحموداوی


اعتذاری

 

تمضی السنین و حول یعگب باثر حول

و تجری الاحداث إن کان النفس جاری

 

مـن مــات ریـتـه لـلعـدن ربنــا ایـطـول

و العـاش یــا جـعـلـه مـلـیک الحـواری

 

فــی نــاس لـو یـبـغـون ایـدیـهـم اتـنـول

و فی ناس مکدورة نفس شروه ساری

 

الـخـادم ابـرکـو الـلـحـــد لــازم ایـجــول

ویـجـول فــیــه الــحـاضـنــاته جــواری

 

ایـنول الـثره مـن کان له جول و الصول

و نـایـل مـعـا ایـضـاً صـبـایه و عــذاری

 

نـاس(ن)عـلیـنـا کـثـــرو گــول مـا گـول

و نـاس(ن)عـلـیـهم سـیـریــنـا ضــواری

 

مـــادام لـلـحـفـره یـخـی یـلـزم انــــزول

للـخـاطـره امـخـشـن اقــدم اعـتــــذاری

 

 

لفته الحموداوی


اللواصق: نبط
عذرا منصتی

 

 

روحی ما تهوی المنصه...

الشاعر السان الشعب...

شعبی هم،حم،دم بچه اعلی السله موش اعلی العنب...

القلم گتله اکتب احنه ابخیر عاند ما کتب...

  بالعجز خلیت طه و بالصدر خلیت حمالة حطب...

و نزلت آیة تبت ایدک و احترگ بیتی و لهب...

و عرگة من الورقه گصه...

 

ملتهین بحاء لو هاء الأسامی...

فرهد البیت الحرامی...

الدنیه ضدنه و احنه ضد ارواحنه و مامش محامی...

و الحچی مدفون نصه...

 

خوفی یتیتم صغیری...

خوفی صوب التهلکه یهرول مصیری...

احچی شی ویدندن بشی آخر آنه اسمع ضمیری...

نعم فوگ الخشبه ماحس عندی فرصه...

 

آنه اخاف من السیاسی...

آنه بین ارکبی راسی...

عندی بالخوف آنه فی قینس رقم کلش قیاسی...

ابساعة الحگ چنی عصه...

 

آنه من اصعد منصه الدنیه اگلگلهه ابدقیقه...

الناس ما تهوی الحقیقه...

و لوحچیت بصوت عالی ابرجلی احس میتین گرصه...

 

روحی ما تهوی المنصه...

 

 

 

 


 لفته الحموداوی

16ربیع الاول1436


اللواصق: الشعر الحر
ابوذیه-قصه

 

توفی والدها،بعد مرور عام من وفاته،کبرت الفتاة،ضاق علیها ثوبها،اتی العید و لم تستطع الوالده شراء ثوب جدید لها،تخاطب والدها قائلتاً:

 

وینک یـالهواک الشان وصیت؟

صرت ماتسمع امنادای وصیت!

گبل لا تمشی چا ویاک وصیت..

اهدومی ایشبن و جسمی سویه

 

 

 

لفته الحموداوی


ابوذیة منثور

مـن طَـشَّو حـمـلـهـا النفل لمّا

و یحن للموت شبه الطفل لُمّا

یشیب اطفالها من ایصول

یـفعل مـا یـعـرف ایـگـول

غارات عـرض مـو طول

یـگیِّـل عـلـی اعـناد ایلول

یخـفگ الـشتل و المشتول

مـن الـمـامش یسوی اتلول

یـسوی الـماخـطر بـعگول

یسوی الماخطر بعگول لمَّا...

یهد بس صدی ادخیلک بالثنیه

 

 

لفته الحموداوی


صراحه

 

صراحه

 

 

بیه کمیة صراحه!

قررت اصبح صریح...

امس مریت بعلینه(ع)...

و بالصحن ضلیت اصیح...

یا امام العدل تدری...؟

سنین صایم ما فطر للیوم جدری...!

 

صاح حیدر(ع)...

 

آنه لو حی...

چا صغت من گُبتی للأیتام یا لفته تراچی.

آنه لو حی...

چا شتلت البسمه فوگ من البواچی.

آنه لو حی...

ماکو چلمة(عوز)لو(ما عندی)تطلع بالمحاچی.

 

أبنی آمال آنه ما آبنی ضریح!

 

 

لفته الحموداوی


نعشگ روح...

قصیدة نعشگ روح

 

 

نعشگ روح ما نعشگ حـلاة اوجوه

صیر ابیض گلب مو ابیض الوجنات

 

گــالـو مــات،الله ایرحمه تذکر گال...

گالـو گــال،مــا گــالو جمــیل المات

 

یعنی الگال تـبـقی و تنسـی الأشکال

رکـز بـالکـلام و غــربــل الچلــمات

 

انته انسان،اضحک عوف طبع الذیب

من یضحک الذیب ایلوی گلب الشاة

 

حگ،تکره،تـحب،بـس لا تــبـین رای

بالـک بـالأکـرهـه اتــبــوح للــشمات

 

صح ارجال احنه و عدنه وهیبه وشان

ونذّوب الصخـر بــالمـعرکه بخــزرات

 

بس ابچلمه حلوه اگلـوب عدنه اتـذوب

عدنه اعیــون یعـمن من سـهم نظـرات

 

الیــدور بـیــاض ایــعــاشــر الصـابـون!

احـنـه انــریـد وادم بـیـهـه ریـحـة ذات.

 

حـلو اشــکــال رایــد لو حلاة اطباع؟!

هـسه اخـتـار تــسـجـد لله لــو لـلـ لات...

 

قـل،اشـهــد ان البیـض بـیـض اگلـوب.

موش اخـدود بـیـض و ســود بالنیّات

 

 

 

لفته الحموداوی


اللواصق: عمودی
الی المرشح الحبیب2

الی المرشح الحبیب2

 

انرید واحد أبی..

یسأل المرَّه شیبی؟

ایلبس الیجنه عبی!

مو یکشف الشیله.

 

 

لفته الحموداوی


راء_نون...

 

راء_نون...

و البیناتهم ملعون!

 

نون_ راء...

نزلنه للأرض کله بسبب حواء!

 

گالت...

گال:امرچ،راح...

تتنسه الحبیبه چانت بتفاح!

وین الوجعلنا الراء قوَّامون؟!.

 

گالت روح،مانغرگ،حلیلة نوح...

وین الوجعلنا البینهم رحمه و مودة و گالو ایظلون؟!

 

عیشَة نوط!

کل چلمة کره بالوجه ضربة صوط.

مسکین شتحمل لوط...!

وین الولباسن لکم یا ساهون؟!

 

وحده عندهه احد اویه احد!

وحدهه لم یمسسه احد...

صارت ام.

عندی کوم من السوالف،کون اضم!

 

کیدهن واید عظیم!

منهن ایخاف الرجیم.

وخلقنا لکم من انفسکم ازواجا

(صدق الله العظیم)

نفسی یا ربی بریِّه.

صلحه ما تکذب علیِّه.

ایجوز مخلوقات من ماء او حمیم!

 

الطیبات للطیبون.

الفاسقات للفاسقون.

کون گایل الله هیچ:

قد بلینا الراء بالمخلوقِ نون!

 

قاف_لام

الصوت عوره،ما علینه...

لمسة المعصم حرام...

من احب النون وافاه الجنون.

 

 

 

لفته الحموداوی

22صفر1437


شخبطه

 

احدیثه ومکحله الجفن.

عالراح و الراجع تحن!

الخجل مبعوث بسفر..

و الشال یدفع بالشعر!

ومونسه شبان النزل.

 

أنَّن و لبست شیله !

و بالعین ماکو اکحیله.

الثوب شابگ عالارض.

الستر یم الله فرض..

(ایجوز عین الله تزل)!

 

 

 

 

لفته الحموداوی


الی مرشحنا الحبیب

الی المرشح الحبیب:

 

انرید واحد یصُح...

یچسی اللیالی صبح.

بعدانه یشتل جرح.

ویعدِّل المیله!

 

 

 

لفته الحموداوی


اللواصق: العرب الی این
نبط(غزل)

 

تعلم

 

 

و الله تعــلم یـا ولـف کـم انا اغـلیک

میر بخـفوگک حگـد عامی عیونـک

 

مهفی غلاک و دوم یا زین شاریک

إن خانتک حتی الهواجس مخونک

 

یا هیهـ گلبی لـو تـمر بَه مطـاریـک

إن نـاداه ودَّک لَبَّـه گـلـبـی یعونک

 

لـبـیـه گـلـبٍ داعـبـتـه دعـــاویــک

یـا کـره وجـهٍ اضـحکـته شـجونک

 

سبحـان ربـی کـم بـقی فی معانیک

قوس الحواجب والنشب فی جفونک

 

ول یا عذول التسعی للذل مساعیک

یـارخوم داعـی ربـنــا لــا یـصونک

 

یا الله یا مغطی البشر من معاطیک

وصـیـه یـعـطی مـا بـغو لو یجونک

 

یا سعود صحصح لا یأس بنا الدیک

زهـب الخوادی الجاسره ثم معونک

 

گم خلنه نسری لا تناشد و مادریک

جایز نلحگ بـالسـروا لـو بدونـک؟

 

 حتی اناغی صویحبی خیی انا بغیک

کلک علی بعضک صحاک وجنونک

 

 

لفته الحیی قاسم الحموداوی

14/1/94

الجمعه


اللواصق: نبط
 

 

یوم مبارک علی جمیع المسلمین،زواج الرسول الأکرم و نبی الأمه(ص)مع طیبة القلب و الذکر السیدة خدیجه(س)(کل عام و انتم بالف خیر).

 

 

بـجـهـنـم یـوم کـامــل طَـفَّـو الـنـار

و صوت الفرح متصاعد ضجیجه

 

اهل الجـنه تـنشد عـالجری و صـار

و کل صاحب غـده یسـأل صدیجـه

 

علی اهل الارض وَکَّر خیر مـاطـار

و رحمـه ادخـلت بـگبـور العـتـیجه

 

ساعـه و صـوت مِخبِر بـالفـلک دار

مُحَمَّدنَه(ص)تزوج وی خدیجه(س)

 

 

 

لفته الحموداوی

10ربیع الاول1437